Same WEIRDNESS!
Showing posts with label people. Show all posts
Showing posts with label people. Show all posts
Sunday, September 12, 2010
Wednesday, September 8, 2010
Tuesday, August 31, 2010
Sunday, May 30, 2010
BLURRED??
I just want to share this Photo. I really like this one. So COOOOOL!
Haha. BTW. They are my Friends/HS Classmates. Janine and Justine. Haha. It's their time to Shine. Haha. What will be their reactions. Hahaha.
FEELING SO GOOD!!
YEAH!
Haha. BTW. They are my Friends/HS Classmates. Janine and Justine. Haha. It's their time to Shine. Haha. What will be their reactions. Hahaha.
FEELING SO GOOD!!
YEAH!
Saturday, March 20, 2010
YUI! I really like her so much! I knew her because of the movie TAIYOU NO UTA movie. She has a very very beautiful voice. After I watched the movie, I really want to learn her songs. Now, I can play her songs ( Goodbye Days and Skyline ) While posting this down, I'm reading her biography. I wish she could go here in the Philippines and I will definitely watch her. All her songs are very catchy. I will try my best to learn all her songs and play it with my guitar. Maybe if I can video it while I'm playing I will post it here.
Saturday, January 23, 2010
More Free Music at MP3-Codes.com
Tuesday, January 19, 2010
JR.
Kung titingnan mo yung mata nitong batang 'to, siguradong magagandahan kayo. Habang in-adjust q ang lens, sa mata nya lang ako nakatingin. Ang musmos na ito ay nangungusap gamit ang kanyang munting mga mata. Sabi nga namin sa kanya dito sa litratong ito para syang si Santino. Parehas silang maganda ang mata. Para sakin, kapag maganda ang mata ng isang tao, doon mo mas maliwanag na makikita ang nararamdan ng taong yun. Lalo na pag ngumingiti sya. Nakakahawa ang ngiti nya. Hay. Yun lang. Binida ko lang si JR. Nakukyutan lang talaga ako sa kanya. Sige. Dito na lang. c= God bless.
Thursday, July 30, 2009
-->MANONG

Unang post. Gusto kong si MANONG ang unang maging bida sa blog ko. Nung nakita ko si Manong noong araw ng pagtatapos ng kuya ko, naawa talaga ako. Mainit ang panahon, pero sya ay nasa daan at naghahanap ng pangkain. Nang tumapat na sya sa sasakyan namin, kaming magkakapatid ay pare-parehong nagsabi na bigyan si MANONG ng biscuit na dala namin. Kung di ako nagkakamali, 3 biscuit ang aming ibinigay. Alam namin na di iyon sapat, pero makakapatid gutom na iyon. Naaawa talaga ako. Dahil sa maraming dahilan. *Matanda na sya, dapat ay nasa bahay na lang sya at nagpapahinga. *Isa sya sa mga taong naghihirap habang ang iba ay nagpapakasasa sa perang dapat ay ibahagi sa mga kapos-palad na katulad nya. *Walang sariling bahay. Grabe, habang nagta-type ako puro galit ang nararamdaman ko. Lalo na dahil biglang nag-commercial yung advertisement ni Villar. "...Nalaman mo na bang mapapag-aral ka nya? Tutulungan tayo para magkatrabaho at ang kanyang plano'y magka-bahay tayo. Si Villar ang TUNAY na MAHIRAP? Si Villar ang TUNAY na may MALASAKIT? Si Villar ang may kakayahan na gumawa ng sariling pangalan. Si Manny Villar ang magtatapos ng ating kahirapan." Bakit kailangan pang maging pangulo para tumulong? Kung tunay nga syang galing sa hirap,kahit di sya maging presidente eh tumutulong na sya. Sa yaman nya? di nya kayang tulungan ang madaming taong nasa kalsada. Tsk tsk. Eniweys, mukhang napapalayo na ang sinasabi ko. Pero may pagkakatugma pa din. Dito na matatapos ang post na ito. God bless. :)
Subscribe to:
Posts (Atom)


